enjoying the life with chimera and laugh
tarkan, sevgililer gününde hastanede yatan müzeyyen senar'a pembe spor ayakkabılar gönderiyor. müzeyyen senar çok seviniyor bu vefa ve dostluğa. savaş ay röportaj yapmaya gidiyor, aralarında bu konuşma geçiyor:
* Sen bunları giyer, zıplar, dans edersin yakında abla.
* Ederim tabii... Valsler, tangolar çaçalar, rumbalar yaparım. Zaten geldiği günden beri onları koynuma alıp uyuyorum.
80'ini geçmesine rağmen benden çook daha fazla neşe taşıyan bu kadının umudundan,
bu hayat neşesinden,
ben de istiyorum.
* Sen bunları giyer, zıplar, dans edersin yakında abla.
* Ederim tabii... Valsler, tangolar çaçalar, rumbalar yaparım. Zaten geldiği günden beri onları koynuma alıp uyuyorum.
80'ini geçmesine rağmen benden çook daha fazla neşe taşıyan bu kadının umudundan,
bu hayat neşesinden,
ben de istiyorum.
posted by lacking at 9:42 PM
3 Comments:
pembe miydi onlar? ben de izledim bunu ama hatırlayamadım şimdi :)
bırak ya 80 yaşında öyle neşe mi olur. seninki normali, senarınki anormali :)http:/
belki aşırı hayata bağlı olmak inanç eksikliğini gösterebilir ama bu ifadeler bana hiç öyle görünmedi.
benimki normalmiş. normal nedir sacid kardeşim anlat öğrenelim:p
http:/ mi:p
evet http:/ :p yorum sayfası zamansız hareketlerde bulundu ondan öyle oldu :)
ya kadın 80 küsür yaşındaymış, beyin felci mi ne geçirmiş. aklı yerinde değil yani. bi de imaj meselesi var. çıkıp savaş aya ölüyom savaş dicek değil. gülecek işte :)
sen normalsin, ben normalim, gerisi anormal. karıştırma gerisini :p
Post a Comment
<< Home