being a cook

üzerine konuşacağım tek bir millet değil. bunu önce söylemek lazım. burada çok çeşit ırktan gelen, karmakarışık kanlar taşıyan insanlar çoğunlukta. hatta bana kalırsa şu ana kadar gördüklerimden yola çıkarsam en az yüzde 70'i karma. ya farklı milletler, ya kan karışımları vs. uzatmaya gerek yok. ortak nokta ne? anladın sen onu.
yemek yapmayı bilmemek tuhaf karşılanıyor burada. cinsiyet vs. diye bir şey yok zira bireysin ve kendine bakmak zorundasın, as much as possible. neden türkçe yazmadım, ilham böyle geldi, sen kendi yazına bak:p sonra ne diyordum. hı evet, millet farketmiyor anam herkes anasından aşçı doğmuş sanki. burada yemek pişirebiliyorum diye hava atamıyorsun:p şunu çok iyi yaparım dersen hah o olur işte. özellikle asyalılar aşmış durumda. nasıl eğitilmişler bilmem ama çook nadir yemeğini pişiremeyen. özellikle çinliler. bu konuda bayağı eğitilmişler, inanamıyorum türk halimle bunun mümkün olabileceğine. tabi güzelliklerimiz yanında öyle saçma hallerimiz ve adetlerimiz var ki sağolsun analarımız marifetmiş gibi öğretmekten uzak. yemek yapmayı diyorum huuuu orda mısın? :p anası yapar yemeğini, o yer. ben de evde olduğum sürece bu hep böyle, yaşın başın önemli değil. Allah sağlık versin anaya, çeker deveyi sırtında. böyle bir şey. yeni deyim de ürettim. birilerine inat olsun, türkçeyi bozuyormuşum ya. seveyim senin türkçeni. konuyu dağıtmaya ne meyilli bir bünye Ya Rabbim! son olarak, artık yemek yapmayı bilen erkeklerin tuhaf karşılanmadığı bir ülkede yaşamak istiyorum. özetle, kendi ülkemde bunu istiyorum. pişirin, yedirin. azcık çorbada tuzunuz olsun. olmadı tuz katın bir şey yapın. yoksa sizi kimse alma(!)yacak.
with my love:p