o pomar das larnjeiras
hüzünlü moddayım birkaç gündür. anormal olan bir şey yok. endişelenmiyorum.
endişelendiğim bir şey var ama..
ismi cismi lazım değil, bir Allahın kulu duygusuz göründüğümü söyledi. onun dışında pek öyle düşünen olduğunu sanmıyorum. önemli olan da bu değil zaten. ben de bazen kendimi böyle buluyorum. haklı demiyorum söyleyene. çok arsız bir tavırdır bir insana bu lafı bu şekilde yöneltmek. diyorum ya orada değilim. bu sorulunca ne yapar insan, ben kendimi savunmaktan da sıkılmışım...
depresyon modu değil şükür çıktık sanırım ondan. yani bilmiyorum. ama bir şeyler eskisi gibi değil. biraz böyle olmam için mi yaşadım o "geçmiş"leri bilmiyorum. ne çok bilmediğim şey var...
gözyaşlarımızı bitti mi sandın diye bağıra çağıra bağırmak çağırmak lazım.
Rab insan yaşadığı sürece hiçbir şeyi bitirmez. sadece dengeler. hediyeler verir böyle. hala duygularım var yani. açığa çıkaracak kadar coşkun değilim belki.
ama hayır duygusuz asla olmadım.
olmak istemiyorum.
olmam değil mi?
endişelendiğim bir şey var ama..
ismi cismi lazım değil, bir Allahın kulu duygusuz göründüğümü söyledi. onun dışında pek öyle düşünen olduğunu sanmıyorum. önemli olan da bu değil zaten. ben de bazen kendimi böyle buluyorum. haklı demiyorum söyleyene. çok arsız bir tavırdır bir insana bu lafı bu şekilde yöneltmek. diyorum ya orada değilim. bu sorulunca ne yapar insan, ben kendimi savunmaktan da sıkılmışım...
depresyon modu değil şükür çıktık sanırım ondan. yani bilmiyorum. ama bir şeyler eskisi gibi değil. biraz böyle olmam için mi yaşadım o "geçmiş"leri bilmiyorum. ne çok bilmediğim şey var...
gözyaşlarımızı bitti mi sandın diye bağıra çağıra bağırmak çağırmak lazım.
Rab insan yaşadığı sürece hiçbir şeyi bitirmez. sadece dengeler. hediyeler verir böyle. hala duygularım var yani. açığa çıkaracak kadar coşkun değilim belki.
ama hayır duygusuz asla olmadım.
olmak istemiyorum.
olmam değil mi?




