sanırım türkçeyi de unutmaya başlıyorum.
10 saniye japonya kelimesinin doğru olup olmadığını düşündüm. japan evet. ama japonya.
sevindirici bir gelişme. en azından artık bir dilim yok deyip vatansızlar kervanına katılabilirim. uluslararası hukuk vatansızlara bayağı önem veriyor. refugee de olabilirim bu durumda burada:p

sabah alida evine davet etti. düşünmedim gittim tabi. artık böyle yaşıyorum. oh.
host family'si srilanka kökenli. en azından annesi öyle. baba başka bir yerden zira dili çok daha akıcı. eve girerken "selamunaleykum" diye selamladı:) istanbul ve izmir'e bir kaç kez gelmiş. çok beğenmiş. özellikle izmir ayrıydı diyor. bence istanbul ayrı. indian işte amaan ne anlar istanbul'dan:p seviyor musun ist.de yaşamayı? elbette. soruya baaaak!
türk yemeklerinin korkunç güzel olduğunu ve özellikle ekmeği özlediğini söyledi. türk lokumundan laf açıldı vs. ben de bugün sınıfta türk lokumu dağıttım. don houn lokumlar için yanıp tutuşuyordu. her gördüğünde arkamdan "esraaa ne zamaaan?".. bitmeyen kutuyu ona verdim, yesin dursun. beğenmeyen yoktu. nasıl olabilir ki?

indian yemekleri yedik, şükür ki et tüketmediğimi alida söylemiş. ricelarla idare ettik:)

o değil de,
ben artık sıkıldım göçebe olmaktan.
lyman'ın ani bir karar ile halifax'a gittiğini söylemedim tabi. evet gitti, tam da bavullarımı toplamışken. taksi tutmaya hazırlanırken söyledi. ah kalbim bunlara nasıl dayanıyor bilmem.
hala gideceğim bir yer yok. umudumu kesmedim.
ama ortada kaldığım gerçeği böööle bana bakıyor.
ben de ona.

dua..