ordan burdan sağdan soldan;)

dans etmek üzerine dün akşam bayağı düşündüm. bayağı dediğim toplamda 500m.lik bir yol boyunca. dans etmek bana hep utandırıcı gelmiştir. utanılacak bir şey değil. ama ben utanırım. bu demek değil ki bahsettiğim danslar düğündeki çifte telliler, göbek havaları vs... hadi onları sevmiyorum. kendine has hareketler de bile hep çekinirim. şurda iki göbek atamıyorum bu yüzden:p

neden düşündüm bunu. tabi durup dururken dans etmek diye bir başlık gelmedi aklıma. çok şükür o kadar üşütmedim henüz.

evin etrafında fazlaca otel var. bunlardan birinin üst katta küçük bir yemek salonu var. karşı yoldan yürürken, bir baktım o daracık yerde görevliler dahi oynuyor. tabi biz müzik duymuyoruz etmiyoruz ama onlar duyuyor:p düğün havası da değildi elbette. ama o kadar komiktiler ki..gül gül öldüm derler, aynen öyle. işin kötüsü yolda gülerek yürüyorum yalnız başıma, tr'de olsam herkes dönüp bana bakardı. deli bu diye. burada kendini tuhaf göstermeye çalışmadıkça bakmıyorlar. yolda durup egzersiz yapanı da, yoğurt yiyeni de, o kadar oturacak yer varken yere serilmiş dosya karıştıranı da görünce istediğini yap kardeş diyorum. bunlar bakmıyor. tabi tr'ye dönünce tr gerçeği ile karşılaşmam zor olacak, korkmuyor değilim..

marketten dönerken de baktım, oturmuşlardı. maalesef denk gelemedim. oysa bankı bile seçmiştim oturup izler gülerim diye. gerçi bank ıslaktı, yağmur çiseliyordu. olsundu ben yine de izlerdimdi:p

ben gülerken başkalarının da güldüğünü gördüm.
bir tek bana gelmiyor komik.

hayal edin: downtownın ortasında bir otelde, pencereler açık, herkes oynuyor. görevliler bile.
gülüyorsunuz biliyorum:)